<< Çalakalem <<
Yazı ve artalan renk seçimi : Seçenek-I- | Seçenek-II- | Seçenek-III- | Seçenek-IV- | Seçenek-V- | Seçenek-VI- | İlk Durum



Siz Bu Savaşı Kaybettiniz

Siz bu savaşı kaybettiniz. Henüz farkında değilsiniz.

Bu mücadele, sokak savaşından, bir parkı ele geçirmekten ya da yasal bir düzenlemeden ibaret olsaydı farklı şeyler söylenebilirdi. Ama bu bir değerler savaşı.

Siz, revirleri bombalarken, yaralı insanlara iftira atarken, dünyanın en güzel çocuklarına kara çalarken, cenaze konvoylarına saldırıp, gözümüzün içine bakarak yalan söylerken kaybettiniz bu savaşı. Namluları baş hizasına çevirip tazyikli sularınıza ilaç katarken kaybettiniz. Palalı saldırganların sırtını sıvazlayıp, Ethem'i vuran polise arka çıkarken, Ali İsmail'i hastaneden geri çevirirken. Gencecik insanlar ölürken, sakat kalırken, gözleri kör olurken, çocuklar hastanelerde yaşam mücadelesi verirken, borsanızdan, ekonominizden, paranızın eksildiğinden söz ederek kaybettiniz.

Bizlerse yaralılarımızı taşırken, talcid'li sularla birbirimizin yüzünü yıkarken, silahların önünde şarkı söylerken kazandık. Ağaçlara sarılırken, çöplerimizi toplarken, sokak köpeklerini gazdan kaçırırken. Zıplarken ya da saatlerce kıpırdamadan dururken, ölenleri, direnişçi ya da polis diye ayırmadan, tüm canlara aynı saygıyı gösterirken. Sıkıştığımız sokaklarda evlerin kapıları kendiliğinden açılırken, balkonlardan aşağı sandviçler düşerken kazandık. Ölülerimizi toprağa verirken kazandık biz bu savaşı. Bizi marjinal gruplar, Kürtler, Ermeniler, sosyalistler, eşcinseller, dış mihraklar, din düşmanları diye bölmeye çalışırken, biz daha çok kenetlendiğimiz için kazandık.

Neden mi sokaktayız, beyin kanaması geçiren çocuklarımızı hastanelerinize almadığınız, insanların canlarını kurtarmak için sığındıkları Allah'ın evini bile bize çok görüp, dışarı atmaya çalıştığınız için. Bugüne kadar, kaynağı belli olmayan iftar sofralarınıza yalandan da olsa, bizi hiç çağırdınız mı? Daha dün, dostlarımız, inanıp inanmadığımızı sormadan, kimsiniz demeden, bizi sofralarına çağırıp, yemeklerini bölüştüler. Artık çağırsanız da boşuna. Dostlarımızın yer sofrasını değişmeyeceğiz gösterişli zengin sofralarınıza.

Siz bu savaşı kaybettiniz. Fark etmeniz belki haftalar, aylar, yıllar alacak. Ya karalamalarınızın, yalanlarınızın içinde yavaş yavaş yok olacak, ya da bu güzellikte yıkanıp, kendinizi yeniden doğuracaksınız.

Eğer içinizde yakayı kurtaracağınıza dair gene de bir umut varsa, sokağa çıkın. Var gücünüzle "Nerdesin aşkım?" diye bağırın. Göreceksiniz.

Siz bu savaşı kaybettiniz.   (Temmuz 2013)



Burak Kaya (Mayıs-Aralık 2012)

                               



Görüş, öneri ve eleştirilerinizi çal@kalem'e yazabilirsiniz.

Ana Sayfa